Kerala Times Bureau
സൈനിക സംഭരണ ചെലവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ വിശകലനം ഇന്ത്യയുടെ ഭാവി വ്യോമശക്തി തന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സുപ്രധാന ചർച്ചയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടിരിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു താരതമ്യത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ചർച്ചയുടെ ദിശ. പൂർണ്ണമായും സജ്ജീകരിച്ച ഒരു ഡസ്സാൾട്ട് റാഫേൽ യുദ്ധവിമാനത്തിൻ്റെ വില ഒരു റഷ്യൻ ടുപോളേവ് ടിയു -160 എന്ന തന്ത്രപ്രധാന ബോംബർ വിമാനത്തിന് തുല്യമാണ്. വിലകളിലെ തുല്യത രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധ ആസൂത്രകർക്ക് മുന്നിൽ ഒരു നിർണായക ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. ആഗോളതലത്തിൽ വ്യോമാക്രമണ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് ഇന്ത്യ റാഫേൽപോലുള്ള വൈവിധ്യമാർന്ന തന്ത്രപ്രധാന യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ വാങ്ങണോ അതോ ദീർഘദൂര ബോംബർ വിമാനങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കണോ?
ഒരു തന്ത്രപരമായ ബോംബറിന്റെ ശക്തി ; ഇവിടെ ചർച്ചയുടെ കാതലായ വിമാനം ടുപോളേവ് ടു-160 ആണ്, ഇതിനെ നാറ്റോ “ബ്ലാക്ക്ജാക്ക്” എന്നും റഷ്യൻ പൈലറ്റുമാർ സ്നേഹപൂർവ്വം “വൈറ്റ് സ്വാൻ” എന്നും വിളിക്കുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാരമേറിയതും വേഗതയേറിയതുമായ സൂപ്പർസോണിക് ബോംബർ എന്ന നിലയിൽ, ടു-160 ഭൂഖണ്ഡാന്തര പവർ പ്രൊജക്ഷനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒരു പ്ലാറ്റ്ഫോമാണ്. വേരിയബിൾ-സ്വീപ്പ് ചിറകുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, ഇതിന് മാക് 2-ൽ കൂടുതൽ വേഗത കൈവരിക്കാൻ കഴിയും, കൂടാതെ 12,000 കിലോമീറ്ററിൽ കൂടുതൽ പറക്കാനും കഴിയും. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷത അതിന്റെ വലിയ പേലോഡ് ശേഷിയാണ്, ഇത് 40,000 കിലോഗ്രാം വരെ പരമ്പരാഗത അല്ലെങ്കിൽ ആണവായുധങ്ങൾ വഹിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു.
റഷ്യ അടുത്തിടെ നവീകരിച്ച പതിപ്പായ ടു-160M ന്റെ ഉത്പാദനം പുനരാരംഭിച്ചു, അതിൽ ആധുനികവൽക്കരിച്ച എഞ്ചിനുകൾ, ഏവിയോണിക്സ്, റഡാർ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അത്തരം വിമാനങ്ങളുടെ ഒരു ചെറിയ ശേഖരം പോലും സ്വന്തമാക്കുന്നത് ഇന്ത്യയ്ക്ക് Kh-101 പോലുള്ള ദീർഘദൂര ക്രൂയിസ് മിസൈലുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, സ്റ്റാൻഡ്-ഓഫ് ദൂരങ്ങളിൽ നിന്ന് ശത്രു പ്രദേശങ്ങളിലെ ഏതുതരം ലക്ഷ്യങ്ങളെ ആക്രമിക്കാനുള്ള അഭൂതപൂർവമായ കഴിവ് നൽകും. ചൈന സ്വന്തം H-6 ബോംബറുകൾ ഉപയോഗിച്ചും പുതിയ H-20 സ്റ്റെൽത്ത് ബോംബറിന്റെ വികസനത്തിലൂടെയും സൈനിക സ്വാധീനം വികസിപ്പിക്കുമ്പോൾ, Tu+ 160 ബോംബറുകൾ ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപരമായ പ്രതിരോധശേഷിയെ ഗണ്യമായി ശക്തിപ്പെടുത്തും.
തന്ത്രപരമായ ടേക്ക്-ഓഫുകൾ: തന്ത്രപരമായ ചടുലത vs. ദീർഘദൂര സ്ട്രൈക്ക്
റാഫേലിന്റെയും ടിയു-160 ൻ്റെയും റോളുകൾ അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തമാണ്. പ്രാദേശിക സംഘർഷങ്ങളിൽ തന്ത്രപരമായ മികവിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്ന, വളരെ നൂതനമായ 4.5 തലമുറ മൾട്ടിറോൾ വിമാനമാണ് ഡസ്സോ റാഫേൽ. എയർ-ടു-എയർ പോരാട്ടം, കൃത്യമായ ഗ്രൗണ്ട് സ്ട്രൈക്കുകൾ, രഹസ്യാന്വേഷണം തുടങ്ങിയ ദൗത്യങ്ങളിൽ ഇത് മികവ് പുലർത്തുന്നു. മെറ്റിയർ എയർ-ടു-എയർ, എസ്സിഎഎൽപി ക്രൂയിസ് മിസൈലുകൾ എന്നിവ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്ന 36 റാഫേലുകൾ ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപരമായ വ്യോമസേനയുടെ മുൻനിരയെ പോരാളികളാണ്.
ഇതിനു വിപരീതമായി, ടിയു-160 പോലുള്ള ഒരു തന്ത്രപരമായ ബോംബർ ലോകത്തിൻ്റെ ഏതു കോണിലും എത്തി ആക്രമണം നടത്തും. അതിന്റെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം വിശാലമായ ദൂരങ്ങളിൽ വലിയ പേലോഡ് എത്തിക്കുക എന്നതാണ്, ഇത് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ന്യൂക്ലിയർ ട്രയാഡിൻ്റെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമാക്കി പ്രവർത്തിക്കും. കരയിൽ നിന്നും കടലിൽ നിന്നും വായുവിൽ നിന്നും ആണവായുധങ്ങൾ വിക്ഷേപിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇതിലൂടെ ലഭിക്കും. നിലവിൽ, ഇന്ത്യയുടെ വ്യോമാധിഷ്ഠിത ആണവ ആക്രമണ ശക്തി സുഖോയ് സു-30എംകെഐ പോലുള്ള പരിഷ്കരിച്ച യുദ്ധവിമാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ബോംബർ ചേർക്കുന്നത് കൂടുതൽ ശക്തവും അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നതുമായ ” സെക്കൻ്റ്-സ്ട്രൈക്ക്” ശേഷി നൽകും, ഒരു ഫസ്റ്റ് – സ്ട്രൈക്കിന് ശേഷം വിശ്വസനീയവും ശക്തവുമായ പ്രതികരണം ഉറപ്പാക്കും.
തന്ത്രപരമായ മാറ്റത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികൾ
തന്ത്രപരമായ നേട്ടങ്ങൾ വ്യക്തമാണെങ്കിലും, Tu-160 പോലുള്ള ഒരു വിമാനം ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേനയിൽ (IAF) സംയോജിപ്പിക്കുന്നത് ഭീമമായ വെല്ലുവിളികൾ സൃഷ്ടിക്കും. ലോജിസ്റ്റിക്, സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകൾ വളരെ വലുതായിരിക്കും. ഈ കൂറ്റൻ വിമാനങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക ഗ്രൗണ്ട് ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ, നീണ്ട റൺവേകൾ, ഉയർന്ന പരിശീലനം ലഭിച്ച അറ്റകുറ്റപ്പണിക്കുള്ള സംഘങ്ങൾ എന്നിവ ആവശ്യമാണ്, കൂടാതെ അവയുടെ പ്രവർത്തനച്ചെലവ് മറ്റ് യുദ്ധവിമാനങ്ങളേക്കാൾ വളരെ കൂടുതലാണ്. കൂടാതെ, തന്ത്രപരമായ ബോംബിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി ഇന്ത്യൻ വ്യോമസേന പൂർണ്ണമായും പുതിയൊരു സൈനിക സിദ്ധാന്തം വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കൂടാതെ കാര്യമായ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികളും ഉണ്ട്. ഇത്രയും ഉയർന്ന പ്രൊഫൈൽ ആസ്തിക്കായി റഷ്യയുമായുള്ള ഒരു പ്രതിരോധ കരാർ പാശ്ചാത്യ പങ്കാളികളുമായുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ബന്ധത്തെ സങ്കീർണ്ണമാക്കും, ഇത് റഷ്യൻ S-400 വ്യോമ പ്രതിരോധ സംവിധാനം ഇന്ത്യ വാങ്ങിയതിന് സമാനമായ നയതന്ത്ര സംഘർഷത്തിന് കാരണമാകും. Tu-160 ഇന്ത്യയുടെ സംഭരണ പട്ടികയിൽ ഔദ്യോഗികമായി ഇല്ലെങ്കിലും, ഈ ചെലവ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള താരതമ്യം രാജ്യത്തിന്റെ ദീർഘകാല പ്രതിരോധ നിലപാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിർണായകമായ ഒരു ചർച്ചയുടെ പ്രതിഫലനമാണ്. ആഗോള ശക്തിയും ലോകക്രമവും മാറുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപരമായ ആക്രമണ വ്യാപ്തിയും ഭൂഖണ്ഡാന്തര പ്രതിരോധവും തുടങ്ങി തന്ത്രപരമായ നീക്കങ്ങളുടെ മൂല്യം ഇന്ത്യ തൂക്കിനോക്കേണ്ടതുണ്ട്.
